برگزاری نمایشگاه مجازی کتاب یادآوری میکند که برای بازسازیِ پس از بحران باید با کلمات همراه شد
1405/02/18-16:00
صادق رحمانی با بیان اینکه برگزاری نمایشگاه مجازی کتاب در این شرایط، پیامی صادر میکند مبنی بر اینکه «زندگی و تفکر، فراتر از بحرانها جریان دارند»، گفت: این کار میتواند به نوعی ایجاد پل میان آشفتگیِ بیرون و آرامشِ درونی باشد و به جامعه یادآوری کند که برای بازسازیِ پس از بحران، ابتدا باید با کلمات و اندیشهها همراه شد.
صادق رحمانی به ستاد خبری هفتمین نمایشگاه مجازی کتاب تهران گفت: برگزاری رویداد فرهنگی مانند نمایشگاه مجازی کتاب تهران در میان شعلههای ناپایداریِ بحران (چه سیاسی، چه اجتماعی یا امنیتی)، فراتر از یک تجارت ساده است؛ وقتی جامعهای درگیر تنش است، کتاب نه تنها یک سرگرمی، بلکه ابزاری برای حفظ هویت، آرامش ذهنی و بازسازی ساختارهای فکری است.
شاعر کتاب «سبزها قرمزها» ادامه داد: برگزاری نمایشگاه مجازی کتاب در این شرایط، پیامی صادر میکند مبنی بر اینکه «زندگی و تفکر، فراتر از بحرانها جریان دارند.» این کار میتواند به نوعی ایجاد پل میان آشفتگیِ بیرون و آرامشِ درونی باشد و به جامعه یادآوری کند که برای بازسازیِ پس از بحران، ابتدا باید با کلمات و اندیشهها همراه شد.
رحمانی با بیان اینکه در برگزاری نمایشگاه مجازی کتاب میتوان به امکان مواجهه مستقیم و گفتوگوی بین نویسنده و مخاطب با کیفیت متفاوت دست یافت، گفت: در دنیای مجازی اگر از فناوری صرفاً برای «فروش» استفاده نکنیم و به سراغ «تعامل» برویم، میتوان به سطوح جدیدی از گفتوگو رسید. برگزاری نشستهای زنده، کارگاههای آنلاین و حتی گروههای گفتوگوی تعاملی، میتواند فاصله را کم کند. چیزی که خانه کتاب و ادبیات ایران در بسیاری موارد انجام میدهد. در واقع، نمایشگاه مجازی کتاب تهران اگر از حالت «فروشگاهمحور» به حالت «جامعهمحور» تغییر ماهیت دهد، میتواند حتی فراتر از محدودیتهای جغرافیایی، پیوند میان نویسنده و مخاطب را عمیقتر کند.
شاعر کتاب «آبی روشن آبی خاموش» در پاسخ به پرسشی درباره نیازهای مطالعاتی جامعه در شرایط کنونی، اشاره کرد: در زمانهای ناپایداری، ذهن انسان میان دو قطب قرار میگیرد. یا نیاز به «فرار به دنیای خیال» برای تخلیه فشار روانی دارد، یا نیاز به «درک واقعیت و یافتن معنا» برای ایستادگی. خواندن ادبیات کلاسیک و فلسفی برای یافتن آرامش در میان تجربههای انسانیِ کهن و درک اینکه انسانها همیشه با چالشهای مشابه روبرو بودهاند، پیشنهاد میکنم. همچنین کتابهای حوزه روانشناسی و خودشناسی برای یادگیری مدیریت اضطراب و تابآوری در برابر بحرانها به کتابخوانها پیشنهاد میکنم. دسته دیگر کتابها داستانهای واقعگرایانه اما امیدوارانه است. آثار این حوزه سختیهای زندگی را نشان میدهند اما در نهایت بر قدرت روح انسان تأکید دارند.
وی افزود: اگر بخواهم یک اثر را پیشنهاد کنم، شاید به سراغ آثاری بروم که در آنها «جستوجوی معنا در میان رنج» نهفته است. مثلاً آثار ویکتور فرانکل بهویژه کتاب «انسان در جستوجوی معنا» را پیشنهاد میکنم. چون به ما یادآوری میکند که حتی در دشوارترین شرایط، انسان میتواند با یافتن یک معنا، بر شرایط محیطی پیروز شود.
صادق رحمانی در پایان گفت: مهمترین پیامی که رسانهها باید در این روزها درباره کتاب و کتابخوانی منتقل کنند این است که کتاب، ابزاری برای بقای ذهن است، نه یک کالای اشرافی. رسانهها نباید کتاب را به عنوان یک کالای مصرفی یا صرفاً یک فعالیت آموزشی معرفی کنند. آنها باید بر این نکته تأکید کنند که در دوران بحران، «تفکر انتقادی» که از طریق کتاب به دست میآید و «ثبات روانی» که کتاب به آن کمک میکند، از حیاتیترین مهارتهای زندگی هستند. رسانهها باید پیام دهند که خواندن، نوعی مراقبت از خود و یک اقدام مدنی برای حفظ سلامت جامعه است.